22-10-07

Levensweg

Jarenlang heb ik je liefgehad
Ik bewonderde de schoonheid
Van je woorden die, wanneer je sprak,
Zo’n betoverende werking hadden
Dat ze zoals geen andere
Mijn geest volledig konden wakker schudden.

Jarenlang dacht ik aan niets anders
ik zag in jou een schoonheid
die werd gereflecteerd in je schrijven
ik vond een overdonderende werkelijkheid
je drukte mijn neus op de feiten
Die tot dan toe onzichtbaar
voor mijn ogen hadden rondgedanst.

Tot ik een angstvallig zwijgen opmerkte
Waar het mijn uiteindelijke doel betrof
Je liet een ander verder komen dan mij
Terwijl mijn liefde oprechter was


Ik drukte het uit in alles wat je me leerde
Al die tijd bleef jij wat ik dacht dat goed was
De wijsheid die ik me eigen moest maken
Verpakt als engel met een gouden hart.

Door alle wijsheid voelde ik me verlaten
Toen ik nooit meer iets van je vernam
Mijn droefenis werd geboren

Jarenlang dacht ik aan niemand anders
Dan aan degene die mij waardering bijbracht
Omdat die me accepteerde zoals ik was
Zag dat ik de eindeloze vragen niet hoorde
Me op eigen kracht de antwoorden deed zoeken
En me tenslotte mezelf heeft laten vinden
In het grijze gebied van mijn wazige gedachten.

Als grote Liefde in mijn leven
Sta jij nog gegrift in mijn geheugen
Zonder jouw woorden had ik nooit leren spreken
Als ik ben begonnen met lezen voordat ik letters zag
Ben ik ook begonnen met liefhebben
Voordat ik ooit liefde zag.

Em

20:15 Gepost door ღVurigღHartღ in Inspirerend voor je Ziel | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.