07-06-08

Het kind en de zee


Het kind speelde met schelpen en bouwde een droom.  Toen kwam de zee en nam zijn droom mee, uit respect voor het kind.

'Hoeveel maal het gewicht van de aarde kun jij dragen?' vroeg het kind aan de oude man.

'Zoveel maal als mijn droom mij toestaat jouw kracht te omhelzen,' antwoordde de oude.

'Wanneer gaat de mens dood?' vroeg het kind.

'Als zijn blik niet verder durft te kijken dan de horizon,' was het antwoord.

'Ja, maar wanneer sterft de mens echt?' drong het kind aan.

En de oude: 'Als de horizon één lijn wordt.'

'Wanneer zal ik God zien?' vroeg het kind ongeduldig.

'Als je ophoudt met denken en enkel nog ziet,' zo lachte de oude.

'Hoe weet je dat allemaal?' vroeg het kind nieuwsgierig.

'Ooit was ik een schelp en daarna de zee. Ik droeg de aarde door de kracht van mijn droom. 

Ergens aan de horizon dacht ik één lijn te ontwaren. Maar toen ik naderde, zag ik enkel jouw blik en ik omhelsde je.

Je was God en je hielp me over te stappen.

Je zei tegen me: "Wees niet bang, sterven is een horizon die je denkt te moeten overschrijden."

Je gaf me je hand en het landschap werd water.

Toen herinnerde ik me de schelp waarmee je speelde, en ik wist dat alles blijft zoals het altijd is geweest.'

 

Patrick Van Den Heede
uit 'Het kleine boek wijsheid'

3920812-md

12:24 Gepost door ღVurigღHartღ in Inspirerend voor je Ziel | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

Commentaren

Ooooh zo mooi.

Gepost door: Jana | 07-06-08

De commentaren zijn gesloten.